Μια βόλτα στον υγρότοπο του Σχινιά μας έδωσε αυτή την όμορφη συνάντηση. Την περισσότερη ώρα γυρόφερνε περπατώντας στην άκρη του νερού και τσιμπολογούσε. Γύρω στις 6.30 το απόγευμα.

φωτογραφίες : vi.sta.

Some photos from an older ( 6/4/2008 ) short trip at Filopappou hill. An urban hill could be a great rest place for migratory birds. Some of them may can also find it convenient to nest.

Οι φωτογραφίες είναι από τις 6/4/2008 από μια σύντομη εξόρμηση στο λόφο του Φιλοπάππου. Ενας αστικός λόφος όπως & κάθε σχετικά αστική ανοιχτή έκταση μπορούν να γίνουν εξαιρετικό μέρος για την ξεκούραση των μεταναστευτικών πουλιών. Μερικά από αυτά μπορούν να τους βρουν κατάλληλους & για φώλιασμα.

The effort of two Upupa epops to remain hidden inside the pines is in vain. They are too impressive to be out of sight.
Η προσπάθεια δύο Τσαλαπετεινών να κρυφτούν είναι μάταιη. Είναι τόσο εντυπωσιακοί που εύκολα γίνονται πόλος έλξης.

Serinus serinus is one of the noisiest birds during spring time while breeding.
Το Σκαρθάκι είναι ένα από τα πιό θορυβώδη στρουθιόμορφα την άνοιξη, στη περίοδο της αναπαραγωγής.

Still singing

Ένας Σταχτoτσικνιάς στο πάρκο της Αγ.Βαρβάρας στην Δράμα, 3/1/2008.

The spring migration is in full progress and the

Antikythira Bird Observatory blog - Ορνιθολογικός σταθμός Αντικυθήρων

is back in action again with very interesting news.

Η ανοιξιάτικη μετανάστευση είναι σε πλήρη εξέλιξη & ο

Antikythira Bird Observatory blog - Ορνιθολογικός σταθμός Αντικυθήρων

εδώ & λίγες μέρες στέλνει & πάλι πολύ ενδιαφέροντα νέα

Phoenicurus phoenicurus (samaniscus) was my second best observation of our birdwatching trip at Schinias last Sunday 23/3.
It is a common passage migrant, especially in autumn, but the majority of the population belongs to the subspecies phoenicurus. A small population breeds in Greece, not further south than mount Parnassos.
Beautiful plumage with a great contrast between orange versus b & w.

O Φοινίκουρος ήταν η δεύτερη πιό σημαντική μου παρατήρηση στην εξόρμηση της Κυριακής στο Σχινιά (23/3).
Είναι κοινός κατά την μετανάστευση ιδιαίτερα το φθινόπωρο, κυριώς όμως το υποείδος phoenicurus. Στην Ελλάδα φωλιάζει ένας μικρός πληθυσμός, όχι νοτιότερα από το όρος Παρνασσός.
Ομορφο φτέρωμα με υπέροχη αντίθεση μεταξύ πορτοκαλί & μ/α.

Παρ’όλο που αυτές οι φωτό δεν είναι & οι καλύτερες, η παρατήρηση αυτού του Ξανθοκεφαλά την περασμένη Κυριακή στο εθνικό πάρκο Σχινιά 23/3/2008, είναι τόσο σημαντική (εξαιρετικά σπάνιο στην Ελλάδα) που με οδηγεί να τις δημοσιεύσω. Ηταν μόλις η πέμπτη φορά που το είδος αυτό παρατηρήθηκε στην Ελλάδα. Οσο δύσκολα συναντίεται το είδος αυτό στην Ελλάδα, αλλό τόσο εύκολη ήταν η συγκεκριμένη παρατήρηση, καθώς το πουλί είχε τυπική “θαραλλέα” συμπεριφορά Κεφαλά - που ίσως να ενισχύονταν & από το γεγονός ότι ήταν πρώτου χειμώνα - που άφηνε περιθώρια για απολαυστική παρατήρηση διαρκείας. Αρχικά υπήρξαν κάποιοι ενδοιασμοι σχετικά με την ταυτότητα του είδους καθώς, πρόσεξα για πρώτη φορά μια πολύ ανοιχτόχρωμη μορφή Αετομάχου πρώτου χειμώνα, αλλά χάρη στις φωτό εύκολα καταρρίφθηκε αυτή η πιθανότητα.
Το είδος έχει αρκετά εκτεταμένη κατανομή αλλά πολύ ανατολικότερη (από την περιοχή της κασπίας & πέρα) ωστόσο έχει παρατηρηθεί (& δακτυλιωθεί) & δυτικότερα από την Ελλάδα.
Στην εξόρμηση ήταν ακόμη ο Γιώργος Παπαγιάννης (όπου μπορείτε να δείτε & άλλες πληροφορίες σχετικά) & ο 4dyingswan.

Although these photos are not the best, the observation of this Lanius isabellinus at Schinias national park last Sunday 23/3/2008, is so important (a rarity for Greece!) that i can’t stand to publish them. This is just the fifth observation of this species at Greece. On the other hand this observation was very easy and enjoyable, as the bird had a typical fearless Lanius behavior which probably was emphasized because of the bird’s age - it was a first winter’s bird -. Initially there were some questioning about it, as it was the first time that i noticed a very similar light (pale) phase of the 1st winter Lanius collurio, but with a second look this possibility was easily discarded. The species has a wide eastern range not yet well defined, but it has also been observed (and ringed) western than Greece.
George Papagiannis (you can find additional info about it) and 4dyingswan were also there.

Ένας μεσαίου μεγέθους αετός1700-3050gr, 62-72 cm, με άνοιγμα φτερών 165-185 cm.

O μη-μεταναστευτικός αυτός αετός, παλαιότερα θεωρείτο ίδιο είδος με τον μεταναστευτικό Στεπαετό Aquila nipalensis, αλλά ανατομικές, μορφολογικές και μοριακές μετρήσεις δείχνουν ότι αυτό δεν ισχύει με καμμιά κυβέρνηση, ούτε καν στενοί συγγενείς δεν είναι, έχουν δηλ. διαχωριστεί στο εξελικτικό δένδρο παλιότερα από ότι αρχικά είχε υποτεθεί. Ιδιαίτερα εμφανές είναι το διαφορετικό σχήμα κρανίου. Σε αυτό έμμεσα στηρίχθηκε και η αναγνώριση του είδους, μιας και το ”η κίτρινη γραμμή του στόματος μέχρι την μέση του ματιού”, που γράφουν οι οδηγοί αναγνώρισης, υποθέτω ότι σχετίζεται κυρίως με το σχήμα του κρανίου.

η φωτογραφία από την Chelelaka, Debre Zeyit, Αιθιοπία, 28 Aυγούστου 2005

Ο ευκάλυπτος που φαίνεται δεν είναι ιθαγενές φυτό της Αιθιοπίας.

Λόγω πρεμούρας να ανεβάσω υλικό δεν γράφω κείμενα προς το παρόν.

The same individual as in the previous post.

Πρόκειται για το ίδιο άτομο με το προηγούμενο post.

Feeding by taking advantage of its special ability to open its long bill inside the mud.

Tρεφόμενο αξιοποιώντας την μοναδική του ικανότητα να ανοίγει το πολύ μακρύ του ράμφος μέσα στη λάσπη.

Another individual while taking a bath.

Ενα άλλο άτομο καθώς πλατσουρίζει.

Another view of the first one.

Τέλος το αρχικό άτομο από άλλη γωνία.

This is just one of a series of closeup photos of 4 Gallinago gallinago surprisingly dedicated on feeding, without being bothered from my presence. Unusual behavior for such a cryptic species. The location of Vourkari Neas Peramou is one of the most important wetlands near Athens, very interesting especially on migration seasons. Full details here.

Αυτή είναι μόνο η πρώτη από μια σειρά closeup φωτό τεσσάρων κοινών Μπεκατσινιών, τα οποία ήταν πλήρως αφοσιωμένα στην προσπάθεια τους να τραφούν για να αναπληρώσουν δυνάμεις & να συνεχίσουν το ταξείδι προς το βορρά, χωρίς να ενοχλούνται από την παρουσία μου. Πολύ περίεργη συμπεριφορά για ένα ιδιαίτερα κρυπτικό είδος. Η τοποθεσία Βουρκάρι Νέας Περάμου είναι ένας από τους σημαντικότερους αν & παραγνωρισμένους υγρότοπους της Αττικής (ίσως ισάξιος με τον Σχινιά), με εξαιρετικό ενδιαφέρον τις μεταναστευτικές περιόδους. Αναλυτικά οι παρατηρήσεις της εξόρμησης εδώ.